دیشب ملیکا ( دختر ۳.۵ ساله ام ) در حین دیدن یک برنامه تلویزیونی با شنیدن یک کلمه ، معنی کلمه را ازمن می پرسید .
 خیلی سعی کردم که با کلمات متفاوت و هم معنی جواب پرسشش را بدهم و هر چی می گفتم که مثلا"  " تو میدونی معنی فلان کلمه چیه ؟  "  و اون هم می گفت  " نه " و من باز هم یک کلمه مترادف دیگه رو میگفتم و اون هم باز با همون سادگی و صداقت بچه گانه می کفت  " نه " ،
دست آخر خیلی جدی بهش گفتم  "  پس تو چی میدونی ؟ "  و اون هم خیلی جدی و با  صداقت تمام  گفت " هیچی " .
این نهایت صداقت و شفافیت روح انسانی است که این روزها شاید اون رو فقط بتوان در کودکان یافت . میدونید که اگر ما انسان ها در مقابل پرسش های روزانه ای که با آن روبرو هستیم و بسیاری از مسائل و مشکلات به ندانستن خودمون به این صراحت و شفافیت معترف باشیم ، چقدر دنیای ما متفاوت تر می بود .