در ساعت 8:15 روز ششم آگوست 1945 اولين بمب اتمي توسط نيروهاي نظامي امريكا بر روي شهر هيروشيما فرود آمد . با ا نفجار اين بمب قريب 80 هزار نفر از ساكنين هيروشيما در همان لحظه اول جان خود را از دست دادند و نزديك به 35 هزار نفر تا پايان سال بدليل جراحات و صدمات ناشي از اين انفجار به مرور جان خود را از دست دادند و طي سال هاي 1950 تا 1980 نزديك به 97 هزار نفر ديگر نيز از بيماري سرطان كه ناشي از تشعشات اين بمب بود به كام مرگ رفتند . شهر هيروشيما با جمعتي قريب به 300 هزار نفر بكلي ويران و تمامي ساختمان ها، تاسيسات و امكانات زيربنايي آن نابود گرديد . تنها ساختماني كه در شهر هيروشيما ازآسيب بمب در امان ماند ، ساختمان بيمارستان صليب سرخ بود .دقيقا 3 روز بعد يعني در نهم آگوست 1945 دومين بمب اتمي در شهر ناكازاكي فرود آمد و فاجعه اي مشابه هيروشيما را بوجود آورد . امروز شهر هيروشيما با همت مردمان ژاپن به يكي از زبيا ترين شهرهاي كشور ژاپن تبديل شده است . و اين مردمان براي يادآوري فرزندان خود و آيندگان ، در محل اصابت بمب ، پارك وسيع و زيبايي به نام پارك صلح ساخته اند ، كه هر ساله محل برگزاري مراسم يادبود جان باختگان اين فاجعه مي باشد . در كنار پارك نيز موزه اي به نام موزه صلح داير شده است كه با نمايش تصاوير و عكس هاي مربوط به شهر هيروشيما از سال هاي 1800 تا زمان بمباران هوايي نظاميان امريكايي با ارائه توضيحات مكتوب در كنار هر تصوير و پخش موزيكي بسيار حزن انگيز هر بيننده اي را به عمق اين فاجعه و اين جنايت تاريخ بشريت نزديك مي سازد .آنچه در طراحي مفهومي اين پارك و موزه تاريخي در نظر گرفته شده است نه توسعه حس انتقام جويي بلكه معطوف كردن انديشه بشري به افزايش دوستي و پايداري صلح در جهان است و اينچنين تفكري است كه ملت ژاپن را به مردماني بزرگ در دنيا بدل كرده است .
اگر چه هيروشيما آخرين جنايت دولت مردان امريكايي براي توسعه سلطه گري خود در جهان نبوده و نخواهد بود . بمباران شيميايي حلبچه در زمان جنگ تحميلي و كشتار وسيع مردمان بيگناه غير نظامي و استفاده از سلاح هاي غير متعارف ( شيميايي ) در زمان جنگ بر عليه كشور ايران از اين دست جنايت ها ست ، و هر بار مي شنويم كه يكي از عزيزان اين مرز و بوم در گوشه اي پنهان از چشمان ما پس از سال ها تحمل درد و رنج ناشي از اثرات سلاح هاي شيميايي ،چه غريبانه به فيض شهادت مي رسند .
در آينده نزديك سعي مي كنم به صورت هفتگي و پيوسته خاطرات مربوط به اقامت در ژاپن و ديده ها و برداشت هاي خود را ازاين سرزمين عجيب ورويايي بنويسم
